Volgers

maandag 7 november 2016

Yeah, bolero is af!

Ik ben zóóó blij! Mijn bolero is af. En ik vind 'm zo leuk geworden. Veel beter dan ik had verwacht. Deze gaat gewoon nooit meer weg. Ook niet vanwege de herkomst. Nadat mijn oma overleed (2,5 jaar geleden), kreeg ik haar wol. Waaronder ook dit merk sokkenwol in verschillende kleuren grijs. Mijn oma maakte, zeker de laatste jaren, veel sokken voor mijn opa. En de restjes kwamen dus bij mij terecht, inmiddels omgetoverd tot een leuk bolero'tje (patroon vind je hier).


Er is nog nooit een project geweest waarover ik zoveel getwijfeld heb. Ik vroeg me keer op keer af of het 'van-donker-naar-licht' wel echt zo'n goed idee was. En vooral of het wel goed zou uitpakken. Het was vooral puzzelen bij de voorpanden. Toen kwam ik erachter dat een paar bollen dunner waren dan de andere bollen. Tsjah, wat doe je dan? Doorgaan of helemaal uithalen. Nou, dat laatste vond ik echt jammer van al het werk wat ik er inmiddels ingestopt had. Dus ik dacht: 'Ik ga gewoon door. Ik zie wel wat het wordt.' En dat pakte veel beter uit dan ik dacht. Het verschil tussen het garen valt vrijwel niet op. En de overgang tussen de kleuren bij de voorpanden kreeg ik netjes gelijk. Op deze foto valt het veel meer op dan bij daglicht.



Het randje in een lichtere tint grijs maakt het geheel zo mooi af. Hoe verder ik kwam met de rand, hoe blijer ik werd. En nu hangt-ie in de kamer en ik word er elke keer blij van als ik ernaar kijk. Dus werd het tijd voor een fotoshoot. Vanwege het (koude) weer is dat binnen gedaan. Zie hier de foto's:





Je ziet de kleurovergangen, maar het stoort me totaal niet. Voorlopig hangt het nog even in de kamer, maar tzt zal het wel verhuizen naar de kledingkast ;-) tot het voorjaar.

dinsdag 1 november 2016

De boeklancering

Zoals ik jullie al had verteld, ben ik zaterdag naar de boeklancering geweest van Stefanie. Ik wilde dat boek zo graag hebben. En ik kan je vertellen: het is echt een superleuk boek.
Het was de eerste boeklancering die ik bezocht. Nog nooit eerder gedaan. Ik wist niet precies wat ik moest verwachten. Maar dat kwam vanzelf goed.

Ik stapte in de auto, reed meer dan een uur en kwam aan in Pijnacker. Wat een leuke winkel is Pera & Pasha. Ik voelde me net een kind in een snoepwinkel. Overal mooie bolletjes in prachtige kleuren. En wat meer naar achter in de winkel natuurlijk de tafel met alle knuffels van Stefanie. En... een heel grote stapel boeken. Maar niet minder belangrijk: Stefanie zelf.



Wat is het leuk om elkaar dan ook eens in het echie te ontmoeten. Via blogland maak je makkelijk kennis met elkaar en met onze hobbies, maar in het echt maakt het nog gezelliger. Ondertussen signeerde Stefanie mijn boek. En natuurlijk kocht ik niet alleen haar boek. Ik nam ook nog een pakketje mee van Konijn Kas en nog een bol in een van mijn favoriete kleuren.


Uiteraard was dat niet het enige wat ik meekreeg. Bij aanschaf van het boek kreeg je een goodiebag.


O, wat is dat toch leuk om uit te pakken! Dit zat er allemaal in:


2 tijdschriften en het patroon van een koelkastmagneet Ezel Erik


aanbiedingen en leuke hebbedingetjes èn een heel mooi bolletje Mr. Cey-katoen in een kleur die ik supermooi vind (zeegroen, is op de foto niet zo goed zichtbaar)

O, o, mijn hoofd tolt van alle inspiratie en nieuwe ideeën. Ondertussen werk ik snel verder aan m'n bolero. Maar ik kan niet wachten om te beginnen aan de handpop... (hahaha, hoe kan het ook anders)